ΕΠΙΤΟΠΟΥ | EPITOPOU

2019

EPITOPOU 19


Καλλιτέχνες | Artistes

Χαρά ΚΕΡΑΣΤΑ | Chara KERASTA
Ελένη ΚΟΡΔΑΛΗ | Eleni CORDALI
Γρηγόρης ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΟΥ | Grigori PAPAGRIGORIOU
Χρήστος ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ | Christos PAPASOTIRIOU
Alexandra ROUSSOPOULOS
Mike SCHERTZER
Tim WARD

Ειδική συμμετοχή | Participation spéciale

Matthieu GOUNELLE
αστροφυσικός, ποιητής | astrophysicien, poète
Roula MATAR-PERRET
αρχιτέκτων, ιστορικός τέχνης | architecte, historienne d’art
Έφη ΧΑΛΥΒΟΠΟΥΛΟΥ
εικαστικός, εκπαιδευτικός | artiste, enseignante

→ Pdf Epitopou19 – Présentation détaillée | αναλυτική παρουσίαση

Ηχητικός χάρτης | Carte sonore
Tim Ward

Διατηρώντας τη σημασία και την έννοια του τόπου, το ΕΠΙΤΟΠΟΥ19 επιχειρεί ν’απελευθερωθεί από την εικόνα του ειδυλλιακού κυκλαδίτικου τοπίου και ν’αντιπροτείνει ως χώρο εικαστικής επέμβασης αυτόν στον οποίο όπου συνυπάρχουν φυσικό αλλά και αστικής υποδομής περιβάλλον σ’ ένα νησί των Κυκλάδων.
Χωρίς την αίγλη του παλαιού γεφυριού, χωρίς τη στιβαρότητα των λιθόκτιστων τοιχίων και έξω από την έκταση των μεγάλων περιφραγμένων αγρών, τα έργα του ΕΠΙΤΟΠΟΥ19 βρίσκονται σε χώρους που δεν συνοδεύονται απαραίτητα από μια μακρά ιστορία, ούτε και σε χώρους που θα φωτογράφιζε κανείς με ζήλο.

Χώροι υβριδικοί και διφορούμενοι. Πρόκειται για φυσικούς χώρους με αρχιτεκτονικά στοιχεία εκβιομηχάνισης ή πρόκειται για βιομηχανικούς εν μέσω των αγρών ;

Μια πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούμε θεωρώντας την ως μια φυσική συνέπεια της σύγχρονης ανθρώπινης δραστηριότητας η της εξέλιξης της φύσης ;
Σ’ ένα οπτικά κορεσμένο πλέον τοπίο, η φετινή έκδοση αποπειράται να θίξει ζητήματα της καλλιτεχνικής πρακτικής στον δημόσιο χώρο και της σχέσης αυτής με το τοπίο και τον θεατή. Μία αμφίδρομη προβληματική του καλλιτέχνη-δημιουργού, ο οποίος χρησιμοποιεί το τοπίο ως επιφάνεια ή κάδρο και του θεατή-αποδέκτη ενός έργου το οποίο δεν εντάσσεται σ’ένα ιδεώδες κυκλαδίτικο τοπίο.


Tout en maintenant l’importance du lieu, de la notion de topos, EPITOPOU19 cherche à se libérer de l’iconographie du paysage méditerranéen idyllique pour mettre en avant la relation qu’entretient l’environnement naturel avec le paysage urbain sur une île des Cyclades.
Sans le prestige du vieux pont traditionnel, sans la robustesse des murets en pierre sèche, en dehors des étendues des grands champs, les œuvres d’EPITOPOU19 s’inscrivent dans des espaces qui n’ont ni une longue histoire et que personne n’aurait photographier de son gré.

Des lieux hybrides et ambigus. Soient-ils naturels à caractère industriel ou industriels au beau milieu de la nature ? Une réalité dans laquelle nous vivons tout en considérant qu’il s’agit d’une conséquence normale de l’activité humaine ou d’une évolution naturelle.